E. (Emma) Bonino - EU monitor

EU monitor
Sunday, March 29, 2020
calendar

E. (Emma) Bonino

foto E. (Emma) Bonino vergrootglas
bron: European Commission Audiovisual Library
Source: Europa Nu.

Emma Bonino (1948) is een links-liberale Italiaanse†i politica, die vier jaar de portefeuilles gezondheidszorg, consumentenbescherming, visserij en humanitaire hulp beheerde in de Europese Commissie-Santer†i. Als commissaris toonde zij grote betrokkenheid bij het lot van de bevolking in de voormalige Joegoslavische republieken en bij de vluchtelingenproblematiek in diverse Afrikaanse landen. Daarnaast zette zij zich in voor de positie van vrouwen in Afghanistan. In ItaliŽ kwam Emma Bonino in 1976 voor de Radikale Partij in het parlement en tevens was zij zeventien jaar lid van het Europees Parlement. Zij was voorvechtster van de rechten van vrouwen en homo's en van grotere vrijheid op seksueel gebied. Was in 2013-2014 minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Letta.

in de periode 1995-1999: lid Europese Commissie

1.

First name

Emma (Emma)

2.

Personal data

Country
ItaliŽ

Place and date of birth
Bra, 9 March 1948

3.

Party/Movement

Party
RI (Radicali Italiani, Italiaanse Radikale Partij) (links-liberaal)

4.

Main functions and occupations

Main functions and occupations
  • lid Kamer van Afgevaardigden, from 1976
  • lid Europees Parlement, from 17 July 1979 until 12 April 1988
  • lid Europese Commissie, belast met gezondheidszorg, consumentenbescherming, visserij en humanitaire hulp, from 25 January 1995 until 17 September 1999 (commissie-Santer)
  • lid Europees Parlement, from 20 July 1999 until 27 April 2006
  • minister van Europese zaken en Internationale Handel, from 7 May 2006 until 7 May 2008 (kabinet-Prodi II)
  • lid Senaat, from 6 May 2008 until 15 March 2013 (vicevoorzitter)
  • minister van Buitenlandse Zaken, from 28 April 2013 until 22 February 2014 (kabinet-Letta)

5.

Education

Academic education
  • Letteren en moderne literatuur, Universiteit Bocconi te Milaan, until 1972

6.

Activities

Activities on European affairs
  • Onderhandelde in 1995 met Canada over een visserijconflict met de EU
  • Stuurde aan op drastische vermindering van de Europese visserijvloot om overbevissing tegen te gaan
  • Verscherpte na de BSE-crisis in 1997 het toezicht op de voedselkwaliteit. Er kwam een Europees Voedings- en Veterinair Bureau.
  • Zette zich als Eurocommissaris sterk in voor het lot van de vluchtelingen in BosniŽ en andere voormalige Joegoslavische republieken. Had verder bemoeienis met de humanitaire noodsituaties in Rwanda, SomaliŽ, Sierra Leone en Soedan, alsmede in Kosovo.
  • Bezocht in 1997 het Koerdische deel van Irak en Afghanistan. Werd met haar missie in Kaboel door het Taliban-regime enige tijd vastgehouden vanwege het maken van foto's van vrouwen en werd pas na urenlange onderhandelingen vrijgelaten. De Afghaanse autoriteiten boden later hun excuses aan. Zette zich in Afghanistan in voor verbetering van de rechten van vrouwen.
  • Zette zich in 1997 in voor het tot stand komen van de Conventie van Ottawa tegen persoonsmijnen
  • Sloot in 1998 in het kader van de introductie van de euro een contract met het bedrijfsleven in de eurolanden over vermelding van prijzen in zowel de nationale munt als de euro

7.

Miscellaneous

algemeen
  • Studeerde af op een studie over de radicale Afro-Amerikaanse leider Malcolm X
  • Voorvechtster van het recht op abortus. Richtte in 1975 een informatiecentrum over sterilisatie en abortus op.
  • Voorvechtster van vrijheidsrechten, zoals het recht op echtscheiding, legalisering van drugs en seksuele vrijheden
  • Had in 1976 een belangrijk aandeel in een referendum waarin een programma voor kernenergie werd afgewezen
  • Zette zich in 1993 in voor oprichting van het JoegoslaviŽ Tribunaal
  • Leidde in 1994 de Italiaanse delegatie naar de algemene vergadering van de VN die over een verbod op de doodstraf moest beslissen
  • Was in 1999 kandidaat voor het presidentschap van ItaliŽ
  • Was in 2000 naast Jan Pronk kandidaat voor de post van Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen. Uiteindelijk werd Ruud Lubbers benoemd.